به مناسبت 25 ذي‌القعده؛ روز دحوالارض/

«دحوالارض» آدمي را به حقيقت هستي توجه مي‌دهد

خبرگزاري فارس: يك استاد حوزه علميه گفت: شايد مراد از ‌گسترش زمين از خانه كعبه، توجه دادن انسان به حقيقت هستي و اين مورد كه هستي از ذات اقدس الهي حيات گرفته است، باشد.

حجت‌الاسلام ابوالحسن اسماعيلي در گفت‌وگو با خبرنگار آئين و انديشه فارس با اشاره به آيه «وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا» گفت: خداوند در اين آيه و آيات قبل از آن در مورد پيدايش و آفرينش زمين صحبت مي‌كند.
وي افزود: بسياري از مفسران بر اين باور هستند كه اين آيه به ماجراي «دحوالارض» اشاره دارد.
اين كارشناس علوم ديني با طرح اين پرسش كه به راستي دحوالارض چيست، گفت: در حديثي از امام صادق (ع) آمده است: إنّ‌الله تعالي دحاالأرض مِن تحت‌الكعبة إلى مِنى، ثمّ دحاها مِن مِنى إلى عَرَفات، ثمّ دحاها من عَرَفات إلى مِنى. فالأرض من عرفات، وعرفات من منى، ومنى من الكعبة.
اسماعيلي افزود: امام صادق (ع) در اين حديث مي‌فرمايد كه در روز دحوالارض، زمين از زير خانه خدا نمايان شد و سپس تا «منيٰ» و «عرفات» گسترش يافت.
اين استاد حوزه علميه، معناي گسترش يافتن زمين از زير كعبه را چنين تشريح كرد: در ابتداي خلقت كره زمين، تمام سطح آن را آب فرا گرفته بود و با اراده خدا، اين آب‌ها در روز دحوالارض، شروع به خشك شدن كردند و اولين مكاني كه از سطح زمين نمايان شد،‌ محل بيت‌الله الحرام بود.
وي ادامه داد: پيدايش و گسترش زمين از زير كعبه به خودي خود از ارزش معنوي براي مسلمانان برخوردار نيست، چيزي كه اين روز را با اهمبت كرده است،‌ فضيلت آن است.
اسماعيلي با اشاره به حديثي از امام رضا (ع) گفت: امام رضا (ع) مي‌فرمايد: «ليلة خمس و عشرين من ذي القعدة وُلد فيها إبراهيم عليه‌السلام، وولد فيها عيسى بن مريم عليه‌السلام، وفيها دُحيت الارض من تحت الكعبة.»
وي ادامه داد: بنا بر اين حديث، بيست‌ و پنجمين ‌روز از ماه مبارك ذي‌القعده، روز دحوالارض است كه با روز ولادت دو پيامبر الهي، يعني حضرت ابراهيم و حضرت عيسي يكي است.
اين استاد حوزه علميه، آغاز حجةالوداع پيامبر (ص) را نيز در روز دحوالارض عنوان كرد و افزود: در برخي روايات، ظهور حضرت مهدي (عج)‌ را نيز در روز دحوالارض عنوان كرده‌اند.
اين كارشناس علوم ديني به آداب و اعمال مستحبي روز دحوالارض اشاره كرد و گفت: بهترين اعمال در اين روز، ‌زيارت امام رضا (ع)‌ است. همچنين در روايت است كه روزه اين روز، با عبادت 70 سال برابري مي‌كند. همچنين در روايات اسلامي در تكريم اين روز بسيار سفارش شده است.
اسماعيلي در پايان تصريح كرد: شايد از نظر تاريخي و علمي، ‌گسترش زمين از خانه كعبه، عملي و عقلي به نظر نرسد. شايد بيان اين مفهوم، در توجه دادن انسان به خانه خدا و اين مورد كه هستي از ذات اقدس الهي حيات گرفته است، مؤثر باشد.
انتهاي

اللّهُمَّ صَّلِ عَلي عَلّي بِن موسَي الَذ َّ ي اِرتَََضَيَتهُ ورَضّيَتَ  بِه مَن شئتَ مِن

خَلقِكَ وَ قائماً بِأَمرِكَ و ناصِراً لِدينِكَ وَ شاهِداً عَلي عِبادِكَ وَ كَما نصَحَ لَهُم

فِي السِِّرِ وَ العَلانيَّة وَ دعا اِلي سَبيلِكَ بِالحِكمَةِ وَالمَوعِظَةِ الحَسَنَةِ فَصَلِّ

عَلَيهِ اَفضَلَ ما صَلَّيتَ عَلي اَحَدٍ مِن اَوليائِكَ خِيرَتِكَ مِن خَلقِكَ إِ نَّكَ جَوادٌ

كَريمً.

امام رضا(ع) :

لاتنظروا إلی کثرة صلاتهم و صومهم و کثرة الحجّ و المعروف و طنطنتهم باللیل و لکن

انظروا إلی صدق الحدیث و أداء الأمانة.

به بسیاری نماز و روزه و زیادی حجّ و احسان و زمزمه‌شان در شب منگرید بلکه به

راستی سخن و امانت داریشان بنگرید

امام رضا(ع) :

أحسن الناس إیماناً أحسنهم خلقاً و ألطفهم باَهله، و اَنا اَلطفکم باَهلى

نیکوترین مردم از نظر ایمان، خوش خلق‌ترین و با لطفترین آنها نسبت به اهل خویش

است

امام رضا(ع) فرمودند:

ان الایمان افضل من الاسلام بدرجة, والتقـوى افضـل مـن الایمان بدرجة و لم یعط

بنوآدم افضل من الیقین.

ایمان یک درجه بالاتر از اسلام است, و تقوا یک درجه بالاتر از ایمان است و به فـرزنـد

آدم چیزى بـالاتـر از یقیـن داده نشده است.

امام رضا(ع):

 الناس لو علموا محاسن کلامنا لا تبعونا؛

مردم اگر از زیبایی های سخنان ما آگاه می شدند، از ما پیروی می کردند.

امام رضا(ع):

 إنما قلت اللطیف، للخلق اللطیف و لعلمه بالشیء اللطیف ألاتری إلی أثر صنعه فی

النبات اللطیف و غیر اللطیف و فی الخلق اللطیف من أجسام الحیوان من الجرجس و

البعوض و ما هو أصغر منهما مما لا یکاد تستبینه العیون بل لا یکاد یستبان لصغره

الذکر من الانثی و المولود من القدیم فلما رأینا صغر ذلک فی لطفه... علمنا أن خالق

هذا الخلق لطیف؛

گفتم لطیف است، چون هم موجودات لطیف آفریده و هم به چیزهای ظریف و ریز

آگاهی دارد. آیا نشانه آفرینش او را در گیاهان ظریف و غیر ظریف و در پیکرهای ظریف

و ریز جاندارانی چون کک و پشه و کوچک تر از اینها را نمی بینی که تقریباً به چشم

دیده نمی شوند و از بس ریزند نر و ماده آنها و نوزاد و کهن زادشان از یکدیگر تشخیص

داده نمی شوند. پس چون ریزی و ظرافت این جیزها را دیدیم... پی بردیم که آفریننده

این موجودات نیز لطیف است. 

 امام رضا(ع):

 اعلم أن من استدان دیناً و نوی قضاءه، فهو فی أمان الله حتی یقضیه، فإن لم ینو

قضاءه فهو سارق

کسی که قرض بگیرد در صورتی که تصمیم داشته باشد آن را پس دهد در امان

خداست تا آن را اداء کند ولی اگر تصمیم نداشته باشد آن را به صاحبش برگرداند، دزد

محسوب می شود.

امام رضا(ع):
 

بر الوالدین واجب و إن کانا مشرکین ولاطاعه لهما فی معصیه الخالق؛

نیکی به پدر و مادر واجب است اگر چه مشرک باشند، ولی در معصیت خدا نباید

اطاعتشان کرد.

امام رضا(ع):
 

إذا کذب الولاه حبس المطر و إذا جار السلطان هانت الدوله و إذا حبست الزکاه ماتت

المواشی؛

هرگاه حاکمان دروغ بگویند باران بند می آید و هرگاه سلطان ستم کند دولت سست

و بی اعتبار می شود و هرگاه زکات داده نشود چهارپایان بمیرند.

 امام رضا(ع):

 کلما أحدث العباد من الذنوب ما لم یکونوا یعملون أحدث الله لهم من البلاء ما لم یکونوا

ی

هرگاه بندگان مرتکب گناهانی شوند که قبلاً انجام نمی دادند، خداوند بلاهایی را

برایشان پدید آورد که سابقه نداشته است.

امام رضا(ع):

 لیس من دواء الا و هو یهیج داء؛

دارویی نیست مگر این که بیماری دیگری را تحریک می کند.